Kayıp RuH

Küçük bir kız çocuğuydu 

Hayalleri ile yıldızlara tutunduğu zamanlarda umutları büyütmüştü mutluluklarını çoğu zaman . 

Bir bebeğin kokusu vardı kırlarında ,özlemle burnunda tüten .

Birde sevdiği bir tat vardıki vişneli çikolatalı .

Çocuktu ya özgürdü  düşlemekte .
Dizleri kanardı her düştüğünde , birde yüreği.
Kalktıkça tazelenirdi beyaz sayfalarda ruhu .

Şimdilerde  kaybettiği  dünyasını , ruhunu arıyor .
Aradığını çoktan bulmuştu .Bulmuştuda  , nereye koyacağını bilemiyordu sadece .

Hiç büyümeyen çocuklara