Erkeksi puantiye , önce sonraları

Bir benmiyim tatil sonrası rehavetini uzattıkça uzatan . Son günlerde sınır tanımayan tembellik kahve arkadaşım. Üzerine birde sıcak eklenince günler gecelere, geceler öğlenlere uyku komasında gidip gelmece. Ve sanal soğukluğun sadece bedenimde değil , beynimde yarattığı donukluk. Anlıyacağınız bugünlerde benden pek bişiler çıkmıyor , çalışmıyor eller .

Evet  yeni birşeyler yok lakin  eskilere azıcık şekil vermek daha bir kolay sanki .

Tıpkı elbisenin sahibesini üst kısmındakı kullanışsızlığı yüzünden dolap beklemekten kurtardığımız cicisi gibi. Biliyorum elbise hali daha bir hoş, sempatik ama hiç rahat değil . Hemencecik eteğe dönüşüp , Ege kumlarını süpürüp , salınıyor şimdilerde.

 

Nedir şu kocamın kıyafetlerinde çekim gücü anlamadım . Gözüm mü vardır nedir. Son zamanlarda mağzalardaki birbirine benzer ürünler , kısırlık , önlerinden bile geçmek istemiyorum sanki. Öyle oluncada saldırıyorum işte eskilere.

Bu gömlek eşimin dolabındaki en sevdiğim parçaydı. Kendileri sıkılmış aynı şeyleri görmekten  ve gözden çıkarmış , verilecek eşyaların arasına tıkıştırıyor benden gizli :) 

Üzgünüm görmeye devam ediceksin.

Birazcık kırpıştırdıktan ve üzerime uygun hale getirdikten sonra , pişman oldu birileri lakin artık çok geç . Çünkü 36 bedene girme imkanı yok.

Ve ben sıcak yaz günlerinde ve gecelerinde rahatlıkla kullanabileceğim (kumaşından dolayı , muhteşem ) yeni bir gömleğe sahip oldum . Dolabını sevdiğim :D Bu arada gölek Tween'in bir zamanlar çok iyi olduğunu düşündüğüm koleksiyonundan. Umarım diğerlerinden de sıkılır hihihihihii :)

İnternetten alışveriş çılgınlığı değilde , mantıklı alışveriş desek daha doğru. Gerçi anlatmama gerek yok herkes bilir kolaylıklarını . Tripodum pek bir minikmiş amma işlevsel olduğu kesin . Yıllar önce bardak çektirip, işkence görmüş modelinde morluk içinde kalan sırtımdan sonra hep bir adım uzak ama rahatlığını hatırladıkçada bir adım yakınında gezmelerime iyi bir sonuç . Bakalım deneyip görüşez işe yarıyormu.

Artık resimlerimi daha rahat çekip , yogunluktan ağrıyan sırt kaslarımı daha iyi dinlendirip , daha çok çalışacağım.

Düş yakamdan tembellik.

Ve İskender geliyor . Nasıl dillendirmiştir Elif Şafak 

Düş yakamdan okumama güdüsü.

Veee 

Ahhh ben bu şarkıyı nasıl kaçırmışım . 

Boyuna, posuna, havasına yandığım

Bilmeden yoluna, yanına ,kapısına düştüğüm

Eline ,dizine, yatağına yattığım

Gönlünü, gözünü, sözünü ,canını sevdiğim

En özel Cunda günü

Bir çırpıda yapılan plan .

Sabahın ilk ışıklarıyla çıkılan keyifli bir yol.

Sonunda sorun çıkmadan sevgilim için hazırladığım doğumgünü süprizi. 

Bir tatil klasiğine dönüşen Susurluk tostu ile kahvaltı.

 Yolun sonunda bizi oldukça sıcak bir hava bekliyordu. Çok enteresan ki Cunda nın en sıcak günüymüş . Ne hoş bir tesadüf , benimde en sevdiğim günü yılın .

Otelimizin yol tarifini alırken , Cumhuriyet fırınından yukarı dediklerinde böyle bir fırın beklemiyordum . İlk günkü özelliğini koruyan .

Odamızı beklerken bize eşlik eden sevimli çay bardakları,

ve ev yapımı kurabiyeler 

Bardaklarımızın geldiği şirin dolap 

Mekan dergisi için otelin çekimlerini yapan arkadaşımız öyle farklı sunmuş ki , herşey  olduğunda 3 kat daha büyük görünüyordu. Yinede çok otantik bir havası vardı.

Her detay özenli ,

ve sıcacıktı.

Bende o detayları göstermeden edemiyeceğim.

Oldukça yoğun işçilik sergilenmiş .

Taş ev özelliğinin yanı sıra, o zamanlarında yaşanmışlığı hissettiren detaylar.

Cunda da konaklama için iyi bir alternatif . İlgilenenler olursa Ziya Bey Konağına bir ziyaret.

Plaja fayton ile yapılan yolculuk aşırı sıcak ama keyifliydi.

Aslında çok değil 2 yıl önce gelmiştim en son ,fakat öyle değişmiş ve gelişmişki ada , bu beachi görünce biran farklı bir yerdeyim sandım. ve doğallığını hiç bozmamışlar. Tıpkı denizin içindeki şu kalıntı gibi

Buz gibi gül şurubu ile hazırlanmış kokteyl

Güneşlenmek yerine , bungolovlardan burnumu bile dışarı çıkaramadığım anlar. Hep yaşarım ilk gün güneş çarpmalarını ve bu sefer kendime  verdiğim sözü tuttum.

Herşey öylesine doğaldıki , o toprakta yetişip büyümüş gibi.

Deniz sefamızı kısa kesmek zorunda kaldık. Akşam düzenlenecek düğün organizasyonun hazırlıklarına çok erken başlamaları sebebi ile.

Sokak araları tarihi evlerle dolu.

Fakat birçoğunun balkonu yok . Ahh birde olsaymış. Genelde hepsinde küçük bahçeler var. Görünen balkonlar ise sonradan ilave edildiği için binanın mistik havasını biraz bozmuş.

Hediyeliklere bakmadan olur mu? Merkezde tarihi bir binaya sahip dükkandaki saatler tasarım harikalarıydı.

Keşke şu sevimli korkuluk için bir bahçeye sahip olsaydım.

Akşam üzeri gezdiğimiz sokaklar , aslında öyle çok detay vardı ki .

Hiç oldumu bu kablo kirliliği. Zaten öyle yoksun kalmış ki ilgiden zavallı bina.

Mavi ile beyaz aşkının kanıtı.

Limanda damlasakızlı ne varsa tüketilen mekanların müdavini balık sürülerinin ziyareti.

Tükenmeyen sabır, umutlu bekleyiş . Neden olmasın ?

Sessizliğin ,günün son demleriyle buluşup objektifime verdiği pozlar.

Bugüne kadar yediklerimin en iyisiydi . Ama belkide bilmediğim daha iyileride vardır . Umarım birgün onlarıda tadma şansım olur.

Gecenin her noktasından yükselen  farklı farklı  melodileri. Alaçatı sokaklarını düşündümde , henüz bakirliğini yitirmediğini anladığım taş sokaklar

Fazlasıyla tarihi hissediyorsun herbir köşede.

Ve bizde tam ortasındayız tarihin .

Araya sıkışan tiki tikiler.

Mutluluğuma ve keyfime diyecek yok  mumlarda yok belki ama biliyorum ki başbaşa geçirilen doğumgünleri özeldir  ve unutulmayacak.

Güne karışan çiçek kokuları .

Cundanın merkezi neresi diye sorarsanız Moshos Taverna derim . Anlıyamadığım bir şekilde hangi yönden gidersek gidelim hep bu noktadan geçtik  :) Yada bizi çekiyordu kendine .

Taş kahvenin kahvesinden mahrum edilirmi insan ?  Etmedim tabiki kendimi

Renk cümbüşüne bayıldım.

Dubakalımın gündüz halleri.

Ve dönüş yolu . Çok şey sığdırılan  az saatler  bitmiş ve yaşanmışlıklara mutlu kareler eklenmiştir, tatlı bir yorgunlukla.

Ve cebini doldurduğun anılar da ,   yeni yerlerini alırlar ,baktıkça hatırlanmak üzre.

İyiki doğdun sevdiğim , iyiki varsın